Wat is fibromyalgie?
Je bent moe. Niet een beetje moe, maar tot op het bot. Je spieren doen pijn, je gewrichten zijn stijf, je hoofd voelt als watten. Je slaapt slecht, je concentratie is weg en sommige dagen kost zelfs boodschappen doen al te veel energie. En toch zegt iedereen: “Maar je ziet er goed uit.”
Fibromyalgie is een chronische aandoening die wordt gekenmerkt door wijdverspreide pijn, extreme vermoeidheid en een scala aan bijkomende klachten — van brain fog en slaapproblemen tot prikkelbaarheid en darmproblemen. In Nederland krijgen naar schatting 2–4% van de bevolking deze diagnose, waarvan het merendeel vrouwen.
Het frustrerende? Bij standaard bloedonderzoek valt er vaak niets op. Geen duidelijke ontstekingswaarden, geen afwijkende scans. Daardoor duurt het gemiddeld vijf tot zeven jaar voordat de diagnose wordt gesteld — en blijven veel patiënten jarenlang zoeken naar antwoorden.
Bij Newmedix kijken we verder dan het standaard bloedpanel — naar de onderliggende mechanismen die bij fibromyalgie zo vaak over het hoofd worden gezien.
Symptomen herkennen: meer dan alleen pijn
Fibromyalgie wordt vaak gereduceerd tot “overal pijn”. Maar het klachtenbeeld is veel breder en complexer:
- Wijdverspreide pijn – een constante, diepzittende pijn in spieren en weke delen die langer dan drie maanden aanhoudt en door het hele lichaam voelbaar is.
- Triggerpoints – veel fibromyalgiepatiënten hebben actieve myofasciale triggerpoints: verharde, pijnlijke knooppunten in spierbanden die uitstralende pijn veroorzaken. Onderzoek toont aan dat fibromyalgiepatiënten gemiddeld zo’n tien actieve triggerpoints hebben, en dat stimulatie ervan de herkenbare pijnklachten reproduceert [1]. Deze triggerpoints zijn niet alleen een gevolg van het pijnsyndroom, maar voeden het ook: ze sturen continu pijnsignalen naar het ruggenmerg en houden zo de centrale sensitisatie in stand.
- Extreme vermoeidheid – niet de vermoeidheid die weggaat met rust, maar een chronische uitputting die je dagelijks functioneren ondermijnt, inclusief inspanningsintolerantie die al bij lichte activiteit optreedt.
- Cognitieve klachten (fibro fog) – problemen met concentratie, geheugen en mentale helderheid, mede in stand gehouden door neuro-inflammatie en een overactief glutamaat/NMDA-systeem [2].
- Slaapstoornissen – moeite met inslapen, doorslapen of niet-verkwikkend slapen, waardoor je moe wakker wordt ondanks voldoende uren slaap.
- Overgevoeligheid – niet alleen voor aanraking, maar ook voor licht, geluid, temperatuur en geuren. Je zenuwstelsel staat continu op scherp.
- Chronische spierstijfheid – vooral ’s ochtends, met een gevoel van constante spanning die niet reageert op rust of stretching.
- Darmproblemen – veel fibromyalgiepatiënten kampen ook met prikkelbare darmsyndroom (PDS), SIBO, opgeblazen gevoel en spijsverteringsproblemen [3].
Het samenspel van deze klachten maakt fibromyalgie zo invaliderend — en zo moeilijk te grijpen met conventionele diagnostiek.
Waarom reguliere zorg vaak onvoldoende helpt
Binnen de reguliere geneeskunde wordt fibromyalgie behandeld als een pijnsyndroom. De standaardaanpak bestaat meestal uit pijnstillers (paracetamol, NSAID’s), soms antidepressiva (duloxetine, amitriptyline), bewegingstherapie en cognitieve gedragstherapie [4]. Voor een deel van de patiënten biedt dit verlichting — maar voor velen blijft het onvoldoende.
De reden is dat de meeste behandelingen zich richten op het dempen van symptomen, niet op de onderliggende ontregeling. Standaard bloedonderzoek kijkt naar grove afwijkingen, maar subtiele verstoringen in ferritine, vitamine B12, cortisol of mitochondriële functie worden niet opgepikt — terwijl ze bij fibromyalgie juist een sleutelrol spelen. Bovendien is fibromyalgie primair een aandoening van het zenuwstelsel, terwijl de focus in de praktijk vaak op spieren en gewrichten blijft liggen.
Dat vraagt om een aanvullende laag van diagnostiek die verder gaat dan wat standaardprotocollen bieden.
Oorzaken vanuit functioneel perspectief
Vanuit de functionele geneeskunde bekijken we fibromyalgie niet als één ziekte met één oorzaak, maar als het resultaat van meerdere ontregelde systemen die elkaar versterken.
Centrale sensitisatie: je zenuwstelsel op scherp
Het meest kenmerkende mechanisme bij fibromyalgie is centrale sensitisatie — een toestand waarin het centrale zenuwstelsel pijnsignalen versterkt en normale prikkels als pijnlijk interpreteert. Je pijnsysteem staat permanent op scherp, als een rookmelder die al afgaat bij een kaarsje.
Op neurologisch niveau functioneren de remmende pijnbanen vanuit de hersenstam minder goed, terwijl de exciterende systemen in het ruggenmerg overactief zijn [5]. Een overmatige afgifte van glutamaat activeert NMDA-receptoren, en de spiegels van substantie P zijn bij fibromyalgiepatiënten tot driemaal zo hoog als normaal [1].
Gliacellen — de immuuncellen van het zenuwstelsel — produceren ontstekingsstoffen (cytokines zoals IL-6, IL-8 en TNF-α) die dit proces verder aanjagen [6][2]. Dit staat bekend als neuro-inflammatie: chronische ontsteking in het zenuwstelsel zelf.
Triggerpoints spelen hierbij een versterkende rol. Ze fungeren als perifere pijngeneratoren die continu signalen naar het ruggenmerg sturen en zo de centrale sensitisatie onderhouden. Het behandelen van triggerpoints — via dry needling, manuele therapie of myofasciale release — kan helpen om die “ruis” te verminderen en het overprikkelde zenuwstelsel ruimte te geven om te kalmeren.
Daarnaast is bij 30–50% van de fibromyalgiepatiënten sprake van small fiber neuropathy: schade aan de dunne zenuwvezels die pijn, temperatuur en het autonome zenuwstelsel aansturen [1]. Dit verklaart niet alleen de pijnovergevoeligheid, maar ook klachten als hartkloppingen, overmatig zweten en bloeddrukschommelingen.
HPA-as-dysfunctie: stress die niet meer herstelt
Fibromyalgie wordt breed beschouwd als een stressgerelateerde aandoening [7]. De HPA-as — de stressas tussen hypothalamus, hypofyse en bijnieren — functioneert bij veel fibromyalgiepatiënten afwijkend. Onderzoek laat een afgevlakte cortisolrespons zien: het lichaam reageert minder adequaat op stress, waardoor zowel de pijnverwerking als het immuunsysteem ontregeld raken.
Deze bijnieruitputting leidt tot een lichaam dat niet meer goed herstelt van fysieke en mentale belasting. Cortisol is immers niet alleen een stresshormoon, maar ook een krachtige ontstekingsremmer. Wanneer die rem wegvalt, krijgt chronische ontsteking vrij spel — een vicieuze cirkel die zichzelf in stand houdt.
Low-grade inflammatie en neuro-inflammatie
Fibromyalgie wordt traditioneel niet als een ontstekingsziekte gezien — en inderdaad: standaard ontstekingswaarden zoals BSE en CRP zijn meestal normaal. Maar dat betekent niet dat er géén ontsteking is.
Steeds meer onderzoek wijst op low-grade inflammatie bij fibromyalgie: een chronische, sluimerende ontstekingsreactie die onder de radar van regulier bloedonderzoek blijft [2][8]. Verhoogde pro-inflammatoire cytokines worden consistent aangetroffen in het bloed en het hersenvocht van fibromyalgiepatiënten. Deze cytokines activeren gliacellen in het zenuwstelsel, wat leidt tot neuro-inflammatie die de centrale sensitisatie versterkt en bijdraagt aan pijn, vermoeidheid en cognitieve klachten [6].
Het verraderlijke is dat deze ontsteking niet reageert op gewone ontstekingsremmers als ibuprofen of aspirine. Neuro-inflammatie vereist een gerichte aanpak — onder andere via gliacelremming, antioxidanten en middelen als low dose naltrexone (LDN) [9][10].
Darmmicrobioom en leaky gut
De verbinding tussen de darm en fibromyalgie wordt steeds duidelijker. Bij fibromyalgiepatiënten worden consistent afwijkingen gevonden in het darmmicrobioom: minder anti-inflammatoire bacteriën en meer soorten die pijnsensibiliserende stoffen produceren [3].
Een opvallende bevinding: in een studie hadden 100% van de onderzochte fibromyalgiepatiënten SIBO (bacteriële overgroei in de dunne darm), en bij 70% was sprake van een leaky gut — waarvan een deel géén darmklachten had [3]. De darm kan dus een stille drijfveer zijn achter de pijn, zonder dat je het aan je spijsvertering merkt.
Via de lekkende darmwand bereiken bacteriële toxines (zoals LPS) de bloedbaan, wat een systemische immuunreactie opwekt en de low-grade inflammatie voedt. Bovendien beïnvloeden darmbacteriën de productie van neurotransmitters als serotonine en glutamaat — stoffen die direct de pijnverwerking aansturen.
Mitochondriële dysfunctie: de energiecrisis
De mitochondriën — de energiefabriekjes van je cellen — functioneren bij fibromyalgiepatiënten vaak suboptimaal. Onderzoek toont verminderde activiteit van de mitochondriële ademhalingsketen, lagere CoQ10-spiegels en verhoogde oxidatieve stress aan [11][8]. Het gevolg: een tekort aan ATP (de energievaluta van je cellen), wat zich vertaalt in de diepe, hardnekkige vermoeidheid die zo kenmerkend is voor fibromyalgie.
Deze mitochondriële dysfunctie beperkt zich niet tot de spieren. Ook in de huid en perifere zenuwen zijn afwijkingen aangetoond [11], wat de link met small fiber neuropathy en pijnovergevoeligheid verder versterkt.
Wat helpt écht? De behandelaanpak van Newmedix
Er bestaat geen wonderpil voor fibromyalgie. Maar er is wél veel te doen — mits je de juiste oorzaken in kaart brengt. Bij Newmedix bieden we een aanvullende laag van diagnostiek en begeleiding die zich richt op de onderliggende mechanismen.
Uitgebreide diagnostiek
We brengen in kaart wat standaard onderzoek mist: een uitgebreid functioneel bloedpanel, cortisolprofiel, microbioomanalyse, voedingstekorten en ontstekingsmarkers inclusief cytokineprofielen.
Triggerpoint-behandeling en zenuwstelselregulatie
Het kalmeren van het overprikkelde zenuwstelsel is essentieel. Dat begint bij het verminderen van de perifere pijninput door behandeling van actieve triggerpoints — via verwijzing naar een gespecialiseerde manueel therapeut of dry needling specialist. Daarnaast ondersteunen we vagusstimulatie, ademhalingsoefeningen en slaaphygiëne om het autonome zenuwstelsel weer richting herstel te sturen.
Low dose naltrexone (LDN)
Een veelbelovende aanvulling bij fibromyalgie is low dose naltrexone (LDN), een lage dosering (1,5–4,5 mg) van het geneesmiddel naltrexon. LDN werkt anders dan reguliere pijnmedicatie: het remt de activatie van gliacellen in het zenuwstelsel en vermindert daarmee de neuro-inflammatie die zo kenmerkend is voor fibromyalgie [10]. In klinische studies liet LDN een pijnreductie van bijna 29% zien ten opzichte van 18% bij placebo [9], en bij drie op de tien patiënten was sprake van een significante verbetering in zowel pijn als vermoeidheid of slaap [12]. Bovendien vermindert LDN aantoonbaar de circulerende pro-inflammatoire cytokines — in één studie werden 17 cytokines significant verlaagd [10]. Het duurt doorgaans één tot drie maanden voordat het effect merkbaar is, maar de bijwerkingen zijn minimaal — voornamelijk levendige dromen en soms hoofdpijn. LDN is een magistrale bereiding en wordt niet standaard vergoed, maar kan een waardevolle aanvulling zijn op een breder behandelplan.
Darmherstel
Het herstellen van de darmbarrière en het microbioom door gerichte voedingsinterventies, eliminatie van triggerende voedingsmiddelen en pre- en probiotica. Bij SIBO is een gerichte behandeling met antimicrobiële middelen vaak noodzakelijk.
Mitochondriële ondersteuning en aanvullen van tekorten
Gerichte suppletie met CoQ10, B-vitamines, magnesium en antioxidanten om de energieproductie op celniveau te herstellen [11]. Daarnaast vullen we tekorten aan op basis van functionele referentiewaarden: vitamine D, ferritine, vitamine B12 en omega-3 — stoffen die bij fibromyalgie vaak suboptimaal zijn, maar binnen de reguliere “normaalwaarden” vallen.
Anti-inflammatoir voedingsadvies en beweging op maat
Een persoonlijk voedingsplan gericht op het verlagen van de low-grade inflammatie, gecombineerd met beweging die is afgestemd op jouw belastbaarheid — met aandacht voor het voorkomen van overbelasting.
Het doel is niet om symptomen te maskeren, maar om de puzzelstukken samen te voegen en je lichaam de ondersteuning te geven die het nodig heeft.
Herken jij je hierin?
Misschien loop je al jaren van specialist naar specialist, zonder dat iemand je klachten echt kan verklaren. Misschien heb je de diagnose fibromyalgie al, maar voel je dat er meer aan de hand is. Of misschien herken je jezelf in de klachten en wil je eindelijk weten wat er onder de oppervlakte speelt.
👉 Vraag vrijblijvend een gratis adviesgesprek aan.
Bronnen
- Ryabkova, V. et al. (2019). Neuroimmunology: What Role for Autoimmunity, Neuroinflammation, and Small Fiber Neuropathy in Fibromyalgia. International Journal of Molecular Sciences, 20(20), 5164.
- Neuroinflammatory and Immunological Aspects of Fibromyalgia (2025). Brain Sciences – PMC.
- Minerbi, A. et al. – Gut microbiota, bile acid metabolism, and fibromyalgia. Samengevat in American Fibromyalgia Syndrome Association.
- Abd-Elsayed, A. et al. (2024). Management of Fibromyalgia: An Update. Biomedicines, 12(6), 1266.
- Becker, S. & Schweinhardt, P. (2012). Dysfunctional Neurotransmitter Systems in Fibromyalgia, Their Role in Central Stress Circuitry. Pain Research and Treatment.
- Ji, R.R. et al. (2018). Neuroinflammation and central sensitization in chronic pain conditions. Anesthesiology.
- Burlando, B. et al. (2024). Fibromyalgia pathogenesis explained by a neuroendocrine multistable model. PLOS ONE.
- Redox reactions in chronic pain: mechanisms and relevance in fibromyalgia (2025). Frontiers in Pain Research.
- Younger, J. et al. (2013). Low-dose naltrexone for the treatment of fibromyalgia. Arthritis & Rheumatism – LDN Research Trust.
- LDN for treating fibromyalgia – microglia and cytokine reduction. American Fibromyalgia Syndrome Association.
- Cordero, M.D. et al. (2015). Oxidative stress, mitochondrial dysfunction and inflammation common events in skin of patients with Fibromyalgia. Mitochondrion, 21, 69–75.
- Efficacy of Low-Dose Naltrexone and Predictors of Treatment (2023). Biomedicines – PMC.
Kwaliteitskeurmerk: ISO 9001:2015













